My days are so slow and rhythmic;
The toll of time bothers me not
Nowhere to rush
Now, there's no drudgery
Every work - at home
Becomes an enjoyable art.
There's time to listen to the chirp of birds
No butterfly escapes my sight
Every nod of plants and the smile of flowers fills my heart
Whistling out to the little fishes in the pond
And watching them gaily swim.
Even the trickling of the monsoon
Fills my mind and heart
With unknown melodies..........so delightful...........
The pleasure of greeting my beloved and littleones
With a softness
With no unknown pressures at heart.
Everything becomes so enjoyable
I've now an excess account of time in my account
Wherein I lull myself
Within the quietest seams of Myself and the Almighty
O dear, for the countless blessings received.
1 comment:
സാവിത്രി രാജീവന്റെ ``എന്റെ ദിവസം പടി കയറി വരുന്നു`` എന്ന പസിദ്ധകവിത ഓർമ്മ വന്നു..പക്ഷെ സാവിത്രി പാടുന്നത് ഒന്നും ചെയ്യാനില്ലാത്ത ദിനങ്ങളുടെ വിരസതയെക്കുറിച്ചാണെന്നു മാത്രം...അലസതാവിലസിതമായ ഒരു ദിനത്തിന്റെ സൌന്ദര്യം ലിസി ഭംഗിയായി പകർന്നു നൽകുന്നു..ജീവിതത്തിരക്കിൽ നമുക്കു നഷ്ടമാകുന്നതെന്തെന്നു അസ്സലായി ഓർമ്മപ്പ്ടുത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.
സുധാ ബാലചന്ദ്രൻ
Post a Comment